ตามมาด้วยเดือนมีนาคมกันเลยนะครับ ทุเรศตัวเองมาก ต้องกลับวางแผนชีวิตตัวเองใหม่หมด ตอนนี้ก็กำลังจะสอบเทอมสุดท้ายแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้เริ่มเตรียมตัวตัว เหลือเวลาอีกไม่กี่วัน รู้สึกเกียจตัวเองที่ไร้ความผิดชอบสุดๆๆ สถิติแย่ลงมาเรื่อยๆๆ

• มีคนดูทั้งสิ้น 1,142 คน
• 1,526 page view
• มียอดคนดูลดลงจากเดือนที่แล้ว 225คน
• ข้อมูลจาก Google Analytics

เริ่มรู้สึกตัวเองเริ่มไร้ความรับผิดชอบลงเรื่อยๆมีข้ออ้างมาเรื่อยๆที่ไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อกเลย สถิติเดือนกุมภาพันธ์ก็ยังไม่ทะลุ1500ซักทีนะครับ

• ยอดคนดูทั้งสิ้น 1,367 คน
• 1,896 page view
• น้อยกว่าเดือนมกราคม 122  คน
• ข้อมูลจาก Google Analytics

ผมยังไม่ได้เขียนสถิติของเดือนที่แล้วเลย นี่ก็จะหมดเดือนที่สองแล้ว เนื่องจากไม่ว่างเลย ใครอยากรู้ว่าไม่ว่างก็ไปดูที่บล็อกเรื่อง อัพเดตชีวิตช่วงที่หายไป กันได้นะครับ มาดูสติของเดือนที่แล้วกันดีกว่า

• ยอดคนดูทั้งสิ้น 1489 คน
• 2060 Pageview
• เพิ่มจากเดือนที่ธันวาคมปีที่แล้วมา 192 คน
• ข้อมูลจาก Google Analytics

ปรกติผมตั้งใจจะไปวัดแขกทุกวันแรม4ค่ำ เพื่อไหว้ องค์พ่อพระพิฆเนศ แต่พอดีเมื่อวานรุ่นพี่ที่เคารพคนนึงชวนไป ไปไหว์องค์พ่อซะอย่างไม่ปฎิเสธอยู่แล้ว ที่วัดนี้เค้าจะเปลี่ยนเครื่องทรงบ่อยแต่ผมไม่ทราบว่าทุกวันรึเปล่า แต่เมื่อวานที่ไหนนั้นชุดทรงท่านเป็น ผมองุ่นน่ารักมากเลย  รูปอาจจะไม่ค่อยชัดนะครับ เพราะท่านอยู่ในเทวาลัยเข้าไปถ่ายไม่ได้

ปรกติเวลาผมโดนผีอำหรือฝันแล้วตื่นไม่ได้ก็จะร้องออกมาหนะครับเสียงแบบ ฮือๆๆๆ ไรประมาณเนี่ยแต่เมื่อคืน มีแมว2ตัวแอบเข้ามาในบ้านแล้วก็มากัดกัน ทำเสียงขู่กันใหญ่ ผมก็ไม่รู้ตัวว่าฝันร้ายหรือเพราะแมวนั้นทำให้ผมกลัวผมก็ร้องดังมากออกมาตอนที่หลับอยู่หนะ แล้วสะดุ้งตื่น แล้วก็วิ่งออกมาจากห้องนอน แบบสะดุ้งแล้ววิ่งออกมา ก็เห็นแมวขู่กันอยู่ แบบที่หัวใจเต้นแรงมาก ผมก็พยายามไล่แมว โดยที่เจ้าของบ้านมาเคาะประตูถามว่าเป็นอะไร เพราะเสียงผมทำให้พวกเค้าตื่นกันทั้งตึก พอกลับมาหลับอีกทีก็ฝันเห็นผีทั้งคืนเลยอาจเป็นเพราะจิตตก ปรกติผมหนะไม่คอยฝันเห็นผีเท่าไหร่ นอกจากสวดมนต์แล้วไม่แผ่เมตตา ปรกติ หลักๆผมจะสวด พาหุง มหากา อิติปิโสเท่าอายุ +1 ชินบัญชร แต่เมื่อคืนผมก็แผ่เมตตาหนะ ตอนที่เขียนนี้ยังหลอนอยู่เลย ในใจก็แวบมาอย่างนึงว่าถ้าเราเอากล้องมาถ่ายตอนผมนอนหลับแล้วถ้าเห็นอะไรที่มาทำให้ผมสะดุ้งตื่นหละ แบบในรายการคนอวดผี จะเป็นยังไง

PS:ใครมีประสบการณ์น่าขนลุกมาเล่าให้กันฟังบ้างนะครับ

ช่วงนี้ผมไม่ได้update บล็อกเลยนะครับ เพราะว่า ตอนนี้เป็นเทอมสุดท้ายที่อยู่ที่อินเดียแล้ว มีเรื่องให้ต้องจัดการเยอะแยะ แล้วตอนนี้ Visa ก็ใกล้หมดลงไปทุกทีแล้ว ผมก็ไม่แน่ใจจะต่อVisaที่นี่แล้วจะมีปัญหาอะไรรึเปล่า

อีกทั้งชื่อใน Mark cardจาก Bangalore University ผิดอีก ความจริงผมรู้มาตั้งแต่ เทอม1 ว่าชื่อมันผิด จริงๆผมชื่อ Thanisorn แต่ใน Mark Card นั้นเป็น Thanison เห็นได้ว่า R หายไป ผมก็ไปถามอาจารย์ Collage ท่านก็บอกว่าเดี๋ยวเทอมสุดท้ายค่อยรวมมาทีเดียวเลยและจะไปจัดการให้ พอมาถึงเทอมสุดท้าย ผมก็ไปคุย อาจารย์บอกว่า ทำไมคุณไม่มาทำตั้งแต่ตอนได้ใบแรก ผมก็บอก เอ้า ก็คุณบอกว่าให้มาเทอมสุดท้ายไง พอเถียงไปมา อาจารย์เลยบอกว่าไปเอา Mark Card ตอน มัธยม ผมก็ คิดว่าแล้วจะไปเอาจากไหนมาให้หละเนี่ย 2 ปีแล้วนะ ใครจะมาเรียนอินเดียต้องทำใจเลยเรื่องเอกสาร วุ่นวายสุดๆ

พอมานึกถึงความเหนื่อยก็หวนนึกถึงเบียร์เย็น อย่าง Hoegaarden ไปไม่ได้ ผมเป็นสาวกเลยก็ว่าได้ แต่เสียดายที่ บังคาลอร์เค้าไม่มีหน้า …

PS: เจ้าของกิจการท่านไหน อยากรับนักเรียนไทยที่จบคอมมา จ้างผมได้นะครับ พึ่งจบกำลังไฟแรงครับ อิอิ จริงๆแล้วผมอยากทำงานพวกบริษัทที่ออกแบบเว็บไซต์ พวกที่ใช้ CMS อย่าง WordPress เพราะผมหลงรักมากไปแล้ว “Code ดั่งบทกวี”